Kto choć raz próbował uporządkować dziecięce rysunki, ten wie, że niektóre decyzje trwają dłużej niż samo rysowanie. Ta sama kartka może być zwykłym bałaganem i zarazem pamiątką po jednym, bardzo konkretnym popołudniu.
Nie potrzebujesz zasady „zachowujemy wszystko” ani „nie zachowujemy prawie niczego”. Pomoże kilka decyzji podjętych z góry.
Wyznacz papierowej kolekcji granicę
Wybierz teczkę, szufladę albo pudełko na oryginały, które chcesz zatrzymać. Granicą jest pojemnik. Kiedy się zapełni, przejrzyj zawartość, zanim dołożysz coś nowego. To mniej arbitralne niż ustalanie dokładnej liczby rysunków na rok.
Zatrzymaj „pierwsze razy”, niespodziewanych ulubieńców, prace z fakturą i te, o które dziecko wciąż pyta. Rysunek imponujący technicznie nie musi być ważniejszy od zabawnego.
Najpierw zdjęcie, potem segregowanie
Prace, co do których masz wątpliwości, sfotografuj telefonem – wyraźnie. Zapisz zdjęcia w folderze z kopią zapasową. Cyfrowa kopia nie odda grubej warstwy farby ani przyklejonych kawałków papieru, ale przy większości zwykłych rysunków jest dobrą pamiątką.
Ulubione prace podpisz datą i jednym zdaniem wyjaśnienia dziecka. Takie notatki często okazują się cenniejsze niż wiedza o tym, jakim flamastrem coś narysowano.
Włącz dziecko, ale nie zmuszaj go do porządków
Niektóre dzieci chętnie wybiorą pięć ulubionych rysunków. Inne będą chciały zatrzymać całą serię. Jeśli dziecko jest przywiązane do obrazka, twój problem z miejscem nie dowodzi, że powinno już być gotowe go wyrzucić.
Na kilka spornych prac możesz założyć teczkę „zdecydujemy później”. Wróćcie do niej za kilka tygodni. Robienie miejsca nie wymaga udawania, że uczucia dziecka są tylko kłopotem.
Daj kilku rysunkom nowe zastosowanie
Ulubiony rysunek może trafić do fotoksiążki, zostać kartką urodzinową albo zawisnąć w ramce. Rysunek postaci można też zamienić w krótką animację, a oryginał zachować obok. To możliwości, nie obowiązki – i żadna z nich nie sprawia, że papierowa praca traci wartość.
Porządkuj regularnie, nie perfekcyjnie
Spróbuj co kilka tygodni dziesięciominutowego przeglądu: na wystawę, do archiwum, do sfotografowania albo na makulaturę. Jeśli opuścisz miesiąc, system się nie zawali. Chodzi o to, żeby każdy plecak przyniesiony ze szkoły nie oznaczał kolejnej decyzji o przechowywaniu.
Cały sposób na kopie zapasowe opisujemy w poradniku jak przechowywać dziecięce prace. Można traktować te prace poważnie i nie trzymać każdej kartki, na której powstały.
Animy zamienia jeden rysunek lub zdjęcie w krótką animację. Jak to działa, ile kosztuje i co dzieje się z twoimi obrazami (po angielsku).